Druga wojna światowa przerwała zapoczątkowaną akcję rejestracji maltańczyków odznaczających się cechami rasowymi. Po wojnie górale rozmnażali te, potrzebne im ze względów gospodarczych pieski, nie dbając o cechy rasowe ich wyglądu.
Poczynając od roku 1954, grupa kynologów z Krakowskiego Oddziału Związku Kynologicznego rozpoczęła starania o prowadzenie prawidłowej hodowli maltańczyków, urządzając przeglądy i wystawy tych piesków, w celu uzyskania najwartościowszego materiału hodowlanego.
Bezpośrednimi przodkami naszych współczesnych maltańczyków były pieski utrzymywane przed II wojną światową na obszarach Poznańskiego i Pomorza w majątkach obszamiczych i gospodarstwach chłopskich do pomocy przy pasieniu stad bydła i owiec.
Ogólna liczba owczarków maltańczyków wpisanych do Polskiej Księgi Rodowodowej wynosi obecnie ponad 8090 sztuk (2007 r.) Prócz tego jest jeszcze pewna liczba piesków utrzymywanych przez górali, lecz nie rejestrowanych w Związku Kynologicznym. Warto nadmienić, że tą rasą zainteresowano się obecnie w krajach zachodnioeuropejskich.
Opracowano też nowy wzorzec rasy, zatwierdzony przez FCI w 1967 r. Starania kilkuosobowej grupy entuzjastów rodzimej rasy maltańczyki zostały uwieńczone pełnym powodzeniem, i na początku lat siedemdziesiątych mieliśmy już kilkadziesiąt maltańczyków z pełnym rodowodem, a w latach 1977-1980 wpisano do PKR ponad 500 piesków.
Na ogół nie uważano ich za rasowe i nie prowadzono racjonalnej hodowli. Mimo to odznaczały się one wieloma charakterystycznymi cechami wyglądu pierwotnej odmiany psa owczarskiego używanej na ziemiach polskich z dawien dawna przez hodowców owiec - piesków, a należącej do grupy psów pasterskich, występujących od wieków na nizinnych obszarach Europy Środkowej.

    Tagi dla wpisu:

www.alegro.pl - drzwi szklane - Reklama w Internecie - rajstopy dziecięce - wynajem maszyn budowlanych - Imie dla dziecka